Beste Burgemeester,
Ik betreur het ten zeerste dat u in de annalen van de geschiedenis NIET herinnerd zal worden als een visionaire politicus. Een politicus die de kans kon grijpen om een voortrekkersrol te spelen op het gebied van duurzaam milieubeleid.
Bijna dagelijks worden we in de media geconfronteerd met wetenschappelijke argumenten over de alarmerende achteruitgang van het milieu. Langzaam maar zeker ondervinden we die teloorgang ook aan den lijve: fijnstof –en smogalarm, overstromingen, noodweer, toenemend aantal allergieën bij kinderen, vruchtbaarheidsproblemen, enzovoort.
En met deze evolutie in gedachten beslist u om toch over te gaan tot de kaalkap van 3,5 hectare (7 voetbalvelden) stadsbos in Brugge.
Na Ierland en Nederland is Vlaanderen de bosarmste regio van West-Europa. Reden te meer dus om bestaande bossen te behouden en massaal nieuw bos aan te planten. Het Lappersfortbos staat symbool voor zowel de bedreigde 10 000 ha zonevreemde bossen in Vlaanderen, als voor de wereldwijde leegkap van het regenwoud!
We kunnen toch niet met lede ogen aanzien hoe het weinige wat ons nog rest aan groen plaats moet maken voor industrie en verkeer. Ironisch genoeg zijn er voldoende leegstaande bedrijfspanden in Brugge en bestaan er aanvaardbare alternatieven voor de geplande industriezone in het Lappersfortbos. Meer asfalt brengt op termijn meer autoverkeer met zich mee (1500 doden per jaar), da’s dus dweilen met de kraan open.
Ik begrijp dat industrie en werkgelegenheid voor u belangrijke punten zijn. Maar besef dat onze economie draait op natuurlijke grondstoffen (lees het milieu). Wanneer deze grondstoffen echter uitgeput zijn, is er dus ook geen economie meer. Vandaar het belang om voor langetermijnoplossingen te kiezen.
Durft u eigenlijk uw kleinkinderen recht in de ogen te kijken? U weet dat wij hen en de volgende generaties opzadelen met een zeer trieste erfenis.
Onze waardigheid als mens komt niet tot uiting door de grootte van onze bankrekening of door materiële verwezenlijkingen, maar wel door de erfenis die we nalaten. Een erfenis voor de volgende generaties, voor zij die hun stem nog niet kunnen laten horen.
Het is onze generatie die het tij nog kan doen keren. Maar dan moeten we nu handelen! Wij als burger dragen elk onze individuele verantwoordelijkheid en u als (‘wijze’) beleidsman zou een inspirerende voorbeeldfunctie moeten vervullen.